W nastroju deszczowym bezowo mi...

Czasami jest tak, że deser bierze górę...
A czasem jest to gospodarność pani domu...

Teraz jedno i drugie!
Wzięła nade mną górę gospodarność i z jajek po katalońskim przysmaku postanowiłam wprawić się w bezowy nastrój.

Szkoda tak pięknego i deszczowego wieczoru... Bez deseru...
Użyłam (prawie tak jak tutaj):
8 białek, bo tyle zostało mi z kremu 
300 g cukru miałkiego
1 łyżeczka mąki ziemniaczanej 
 i 1 łyżeczka soku cytrynowego

Wiadomo, że białka ubiłam ze szczyptą soli dodając później powoli cukier, w końcu mąkę i sok.
Wyłożyłam na dwa kręgi narysowane na papierze do pieczenia, wyłożonym na blachę płaską do ciasteczek.

Do nagrzanego do 180 st. Celsjusza piekarnika włożyłam na 5 min. Potem zmniejszyłam temperaturę do 140 i piekłam 75 min. Zostawiłam na noc do wystygnięcia w tymże piekarniku.

I w ten deszczowy wieczór udekorowałam krążek bitą śmietaną (36%) oraz borówkami i kulkami arbuzowymi.

Biała beza w deszczu to niezwykłe orzeźwienie!

Crema catalana... czyli zaczęłam odliczać dni do wyjazdu...

Krem kataloński to najprostszy i najlepszy deser, jaki jadłam w Hiszpanii.

Być może Wy macie jakieś inne... ale ten z pewnością jest moim ulubionym...

I wątpię, że dałabym się przekonać.

Najlepiej zaś smakuje po obiedzie, po takim hiszpańskim obiedzie...

Czyli, że paella con mariscos...

Potem już tylko crema catalana!

Como hacer crema catalana?

Ja skorzystałam z przepisu na www.ricetasdiarias.com.

I potrzebowałam następujących składników (dla 4 osób):

0,5 litra mleka

8 żółtek (z jajek kurzych)

10 łyżek cukru

2 łyżki mąki kukurydzianej

wanilia z kawałka laski waniliowej

garść cukru brązowego (do przypalenia palnikiem warstwy wierzchniej)

Otóż:

litr mleka wstawiłam na wolny ogień

żółtka z cukrem ubiłam mikserem i dodałam mąkę kukurydzianą i na nowo ubiłam

Do gotującego się mleka (wraz z wanilią) wlewałam powoli masę żółtkową, nieprzerwanie mieszając. Proces gotowania masy na wolnym ogniu (ciągle i bez przerwy mieszając) trwał pięć minut. Następnie masę przelałam do glinianych miseczek, oryginalnie zaplanowanych na krem kataloński i z regionu katalońskiego przywiezionych. Ale mogą być dowolnie wybrane, inne... przecież nie jest to, bynajmniej, żadna przeszkoda...

Gdy już się ochłodziły wstawiłam do lodówki na szybkie chłodzenie.

I na koniec posypawszy cukrem, przypaliłam...

Najprostsza i najbardziej wyrafinowana dekoracja jaką znam!

A ja przełamując cukier dostałam się do środka Katalonii!

Choć wcale jeszcze nie wyjechałam...

Tartomania w kolorze purpury

Tym razem trochę na słono, choć ciasto bazowe niemal identyczne, czyli:

250 g mąki (najlepiej tortowej)

150 g schłodzonego masła

1 jajko

1 łyżka soli

Składniki mieszamy, mąkę ze schłodzonym masłem (ja najbardziej lubię je zetrzeć na grubych ziarnach tarki) ugniatamy i schładzamy w lodówce – najlepiej ok. godziny. Potem rozwałkowujemy i pieczemy w piekarniku przez ok. 20 min.

Do farszu wybrałam tym razem:

pęczek młodych buraczków, czyli botwiny

6 łodyżek brokuła gałązkowego

pół cebuli

oraz oczywiście:

250 ml śmietany 18%

4 jajka

sól, pieprz

suszone oregano

parę listków bazylii

Warzywa podsmażyłam na patelni: pokrojoną w wiórki cebulę, pokrojone małe buraczki w plastry oraz pokrojone na paski brokuły gałązkowe. Przyprawiłam ziołami, solą i pieprzem. Tak na pół miękko smażyłam... Wyłożyłam je na ciasto tarty. Następnie zalałam masą śmietanowo-jajczaną (wcześniej rozmieszaną). Posoliłam i popieprzyłam, posypałam oregano i wstawiłam do piekarnika na ok. 30 minut. Na termoobieg i opiekanie od góry, do temperatury 180 st. C.

No i działo się!

Na ciepło, na zimno...

Wersja do wyboru, do koloru!

Gdy dopada mnie tarta

Każdego lata zdarza się…

Są maliny...

No i wtedy wiadomo…

Tarta jest dla mnie wtedy takim miłym musem!

Czyli, że tarta… albo małe tarty, tartaletki…

Zrobiłam tartę i jak zwykle przydała mi się moja wcześniejsza baza dotarty cytrynowej, czyli na ciasto użyłam:

250 g mąki

szczypta soli

60 g cukru

125 g schłodzonego masła

1 duże jajko

lodowata woda

No i można powiedzieć, że tradycją jest już krem napoleonkowy od Liski, dokładnie wg proporcji, które podaje na swojej stronie, czyli takich jak poniżej:

2 szklanki mleka
szklanka cukru
szklanka mąki
4 jajka
2 łyżki masła
cukier waniliowy

Mąkę po przesianiu wymieszać z jedną szklanką mleka i dodać do jajek ubitych wcześniej z cukrem (na puszysty krem), całość wlać do wrzącego mleka i stale mieszać aż do zgęstnienia. Na końcu dodać masło, można też cukier waniliowy, a ja tym razem dodałam odrobinę wanilii z laski...

Tartę włożyłam w blaszkę o średnicy cm. 30

Ciasto jak zwykle powędrowało na 15 minut do schłodzenia. Następnie rozwałkowane na blaszkę – piekłam ok. 20 minut bez żadnych obciążeń fasolką lub czymś innym. Kiedy baza tarty wystygła ułożyłam krem, a na nim maliny...

Schłodziłam...

I już! 

Potem tylko zachwyt...

Według Zosi schab powinien wyglądać tak…

I wcale się nie dziwię, że on ma wyglądać tak, bo jest po prostu wyśmienity!

Kruchy i delikatny…

I w zasadzie robi się sam. Ingerencja człowieka polega na tym, że trzeba go włożyć do garnka, włączyć, potem wyłączyć, po nocy (lub czasie odpowiadającym jej długości, na który go odstawimy) ponownie włączyć i znowu wyłączyć, ot i tyle!

Do takiego schabu niezbędnym jest:

1 kg schabu (środkowego i raczej płaskiego)

1 litr wody

3 łyżki soli

3 łyżki cukru

3 łyżki majeranku

4 ząbki czosnku (przekrojone wzdłuż)

No i można go włożyć do rosołowej garalety* wraz z jajkami na twardo…

Schab gotowałam w wodzie, w której znalazły się proporcje wszystkich składników, jak wyżej. Oczywiście ilość majeranku i czosnku to raczej względne ilości. Do tej porcji schabu wykorzystałam ilość majeranku „na oko”. Czosnku też może być więcej, jeśli ktoś go akurat uwielbia…

Schab należy gotować przez 6 minut od wrzenia wody. Po czym należy wyłączyć i zostawić go w tym wywarze na 6 godzin w miejscu chłodnym. Następnie ponownie zagotować, podobnie jak wcześniej przez 6 minut od wrzenia. I teraz należało go odstawić w chłodne miejsce na noc albo czas odpowiadający nocy… o innej porze dnia. Mój schab leżakował, podczas kiedy ja byłam w pracy, ale to trwało dłużej niż sześć godzin… Około 12… Jeśli schab jest mniej płaski, być może należy rozważyć jego gotowanie przez chwilę dłużej niż 6 minut, co pozwoli uniknąć ewentualnego niedogotowania mięsa w środku.

Mój schab tym razem był lekko różowy w samym środku, jednak nie surowy…

Kruche danie niesłychanie…

A dla Zosi podziękowanie!

*słowo napisane błędnie (intencjonalnie)

Uciec od codzienności!

Kiedy zwykłe udko wydaje się zbyt powszednie...
Można zaplanować jego wyluzowanie...

Czyli, że pozbywamy się kości ze środka, dobierając się do niej od góry. Czasami obskrobywanie idzie dobrze i jesteśmy w stanie wyjąć całą prawie z kostką. A czasami się to nie udaje do samego końca. Wtedy kostkę należy zostawić na swoim miejscu.

Taką obluzowaną pałkę nadziałam, oj dużo powiedziane, włożyłam do niej fasolkę zieloną, sztuk parę...

Posoliłam, popieprzyłam, olejem rzepakowym pokropiłam i do piekarnika włożyłam.
Trzymałam trochę ponad dwie zdrowaśki, tj. więcej niż dwa kwadranse. Pozwoliłam im się przyrumienić.

Podałam z kaszą gryczaną paloną, na parze przyrządzoną.
Z ogórkami małosolnymi, własną ręką robionymi. Od Pani M. otrzymanymi!

Taka zupa!

Taka ot zupa letnia, sezonowa…

Fasolka i cukinia, cukinia i cebulka, cebulka i pomidorki koktajlowe, pomidorki i żółtko…

Innymi słowy użyłam do niej:

dwie garście fasolki szparagowej zielonej*

jedną cukinię rozmiaru „midi”**

pół małej cebuli cukrowej

4 pomidorki koktajlowe

2 kostki rosołowe Winiary (z zielem angielskim i liściem laurowym)

1 żółtko z jajka kurzego

oliwa, przyprawa ziołowa

chleb (na grzanki)

Prosta w swojej istocie, szybka w robocie!

Gdy już poobcinałam fasolce końcówki wrzuciłam ją do garnka. Następnie dorzuciłam pokrojoną na małe kwadraciki cukinię. Do tego dodałam posiekaną cienko cebulę i pomidorki przekrojone na połówki. Dolałam oliwę i podsmażyłam, co trwało ok. 5 min.

Po tym czasie dolałam wodę (ok. 1,5 litra) oraz kostki rosołowe i przyprawę ziołową. Gotowałam ok. 25 min. – składniki były delikatnie twarde, takie al dente. Na koniec wrzuciłam do zupy rozmieszane żółtko i dość żwawo mieszałam je w zupie. Roztrzepane wiórki rozeszły się po całym wywarze.

Podawać z grzankami… Małymi czy dużymi?! Nie ważne jakimi!

Osobliwie wyglądało i wyśmienicie smakowało…

*od Majlertów www.rysiny.pl
** od Majlerta www.majlert.pl

Lodowa pocztówka z przeszłości

Te lody to trochę tak jak kartka z dalekiej podróży...

Ale nie z Paryża, bynajmniej!

To kartka z podróży z mojej przeszłości, z wakacji które spędzałam u dziadka i babci. Bardziej u dziadka chyba, bo jego pamiętam trochę... Łezka mi się w oku dzisiaj zakręciła, gdy słuchałam lata z radiem w Jedynce. Bo to właśnie u dziadka budził mnie ten program, sygnał hejnału przypominał, że to już południe...

Ale ja nie o tym chciałam, ach nostalgia! No więc u dziadka, nie w Paryżu, a w Garbatce Letnisko, w środku Mazowsza stała taka zielona budka, nomen omen... W tej zielonej budce można było dostać pyszne lody. Pamiętam śmietankowe i truskawkowe, jeśli w ogóle były jeszcze inne... Tyle pamiętam, że były pyszne, a budka była zielona. Ale kto wie, może to mi się śniło? Może ktoś był tam wtedy w tej okolicy i przypadkiem pamięta, czy budka była zielona?!

Moja najmłodsza siostra chyba nie pamięta tej budki... Ale ma jutro urodziny (i nie jest już taka znowu najmłodsza:), przesyłam jej więc życzenia wraz z wirtualną gałką loda śmietankowego. Zapewniam, że lody były pyszne, a te które zrobiłam z przepisu od Pani E. niemniej pyszne (oczywiście dedykacja i pozdrowienia dla Pani E.) Tak przynajmniej pamiętam ten smak.

A oto przepis:

200 ml śmietanki (30%)

3 jajka całe

10 dkg cukru (lub trochę mniej, bo z tą ilością lody dość słodkie!)

bakalie (opcjonalnie)

Z żółtek i 1 łyżki cukru ubijamy kogel-mogel.

2 białka z resztą cukru ubijamy na sztywną pianę.

Śmietanę ubijamy nie na sztywno.

Następnie śmietanę dodajemy do kogla-mogla, mieszamy i na koniec dodajemy pianę, którą mieszamy delikatnie łyżką. Możemy dodać bakalie, jeśli lubimy lody bakaliowe.

Wlewamy do formy – ja umieściłam w keksowym, jednorazowym, acz nie papierowym. Wstawiamy do zamrażalnika na 24 godziny.

Topi się inaczej niż znane nam lody sklepowe...

Lodowa pocztówka z przeszłości przeniosła mnie w czasy młodości...

Herzlich Willkommen, czyli jeszcze tu wrócę!

         
                                      
 
                                     

Ich bin Ein Berliner...

Czyli że wrócę!

Na pewno nie dla CurryWurst...

Może dla Piwa...

Na pewno dla atmosfery i wietnamskiego jedzenia!

Proste... Truskawkowe... Przepyszne...

To taka prosta historia. Historia ciasta truskawkowego.
Jak Was zaskoczą goście...

Prosto i przyjemnie.
Zrobić i zjeść!

I z dedykacją dla Pani B.!

Do ciasta potrzebne:

3 łyżki oleju

4 żótka

2 białka

szkl. cukru

1 ½ szkl. mąki

¼ szk. mleka

cukier waniliowy (najlepiej bio)

proszek do pieczenia (wystarczy 1 łyżeczka)

ok. ½ kg truskawek

Robimy żółtkowy kogel-mogel, czyli ubijamy żółtka z cukrem. Następnie dodajemy resztę składników i delikatnie miksujemy. Na końcu wkładamy pianę z dwóch białek ubitą prawie na sztywno i delikatnie mieszamy wszystko, ale już łyżką. Wlewamy do formy tortowej. Na truskawki. Lub też truskawki umieszczamy dopiero po wlaniu ciasta. I z ciastem idziemy do piekarnika na 40 min. Do temperatury ok. 175 st. C. Piekłam w trybie ogrzewanie góra-dół.

Prosto. Przepysznie...

Prosto i przepysznie!